Torunianka z Bydgoskiego Przedmieścia, która po latach studiów i pracy naukowej poza miastem – na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i Uniwersytecie Warszawskim – wróciła do Torunia, by na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika współtworzyć i rozwijać psychologię.

Przez ponad 30 lat była związana z Wydziałem Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie stworzyła i kierowała jedyną w Polsce interdyscyplinarną specjalizacją z zakresu psychologii środowiskowej – dziedziny badającej funkcjonowanie człowieka w środowisku fizycznym, zarówno zabudowanym, jak i naturalnym. Prowadziła badania w Polsce i krajach sąsiednich, koncentrując się na pamięci miejsc o wielonarodowej przeszłości i relacjach między pamięcią, tożsamością lokalną i przywiązaniem do miejsca.

Obecnie zajmuje się badaniami nad percepcją miejsc znaczących, stosunkiem mieszkańców do zmian zachodzących w ich otoczeniu oraz estetyką środowiskową. Jest autorką m.in. książki „Psychologia miejsca”, laureatką Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za sformułowanie teoretycznego modelu przywiązania do miejsca i pamięci miejsca.

W wolnym czasie pasjonuje się fotografią i powieściami kryminalnymi – szczególnie tymi retro, osadzonymi w precyzyjnie i sugestywnie opisanych miejscach.